بازرسی رادیوگرافی یک روش بازرسی غیر مخرب، شامل عکس برداری از وضعیت داخلی یک ماده است. این تصویر با هدایت یک پرتو تابش با طول موج کوتاه (پرتوهای اشعهی ایکس یا پرتو گاما) از میان مادهای که در برابر نور معمولی کدر است، ایجاد میشود.ایزوتوپهای رادیواکتیو که به طور گسترده مورد استفاده قرار میگیرند،کبالت 60 و ایریدیوم 192 هستند. اشعههای گاما که از این ایزوتوپها منتشر میشوند شبیه به اشعه ایکس میباشند، با این تفاوت که معمولا دارای طول موج کوتاهتر هستند. اشعهی گاما نسبت به اشعهی ایکس با همان قدرت، به عمق بیشتری نفوذ میکند؛ با این حال، زمان پرتودهی به دلیل شدت پایین، به طور قابل توجهی طولانیتر است.این تابش فیلمی را نشان میدهد که در طرف مخالف ماده قرار گرفته است. هنگامی که فیلم ظاهر میشود، (رادیوگرافی نام دارد)، حضور یا عدم حضور نقصهای داخلی را نشان میدهد.انواع مختلف نقصهای داخلی و شکافها مانند ترک، تخلخل، عدم هم جوشی و خاکستر به دام افتاده، میتوانند نشان داده شوند. رادیوگرافی با استفاده از قدرت نفوذ تشعشع داخل یک ماده را نمایان میکند. تشعشع از یک منبع از میان یک شی عبور میکند و باعث ایجاد تغییر در امولسیون فیلم هنگام ظهور آن میشود.
آزمون رادیوگرافی
اصل اساسی در بازرسی پرتونگاری یا RT قرار گرفتن جسم مورد بررسی در مسیر تابش پرتو ایکس یا گاما است. مقداری پرتو به وسیله جسم جذب می شود و مقداری از آن از جسم می گذرد و به فیلم برخورد می کند. در نتیجه برخورد پرتو به فیلم تصویر ایجاد می شود. اگر جسم حاوی نقصی باشد که توان جذب متفاوتی نسبت به ماده جسم داشته باشد، مقدار پرتو گسیل شده از جسم در ناحیه زیر نقص، نسبت به پرتو گسیل شده از ناحیه های مجاور بدون نقص، متفاوت خواهد بود. هنگامی که فیلم ظاهر می شود، سطحی با چگالی تصویر متفاوت نشان می دهد که بیانگر وجود ترک در ماده است. با این روش تست NDT ، همه انواع عیوب را می توان مشاهده و مستندسازی کرد.
